woensdag 7 mei 2014

Inktvisjes haken voor Couveusekinderen

Dit is een onderwerp waar ik al heel lang over heb willen schrijven, maar niet precies wist hoe ik het moest doen.
Eigenlijk vanwege het simpele feit dat het erg dichtbij komt.
Onze oudste heeft namelijk een paar weken in de couveuse gelegen en dat was geen leuke tijd.
Uiteindelijk is alles goed gekomen, maar het blijft toch altijd weer slikken als ik bewust aan die periode terugdenk.

Ditzelfde gevoel overviel me dus ook toen ik voor het eerst van de inktvisjes hoorde.
Het heeft voor mij daarom even wat tijd gekost om hier een weg in te vinden....
Maar sinds we hier, in onze woonplaats, groen licht hebben gekregen voor de inktvisjes heb ik het gevoel dat ik iets moet doen.....vandaar dit verhaal.

Mijn verhaal in het kort:
Onze oudste is te vroeg en plotseling geboren en kwam in de couveuse terecht.
Dat is al niet een leuk, want de alarmbellen en piepers gaan zo'n beetje constant af en het vreemde is dat je daar, als ouders, op den duur aan went.
Ik kan me voorstellen dat dit voor zo'n kind erg onrustig is....net uit de veilige baarmoeder opeens in een soort aquarium met fel licht, harde geluiden en niet dat lekkere wiegen van moeder.

Tijdens onze bezoekjes in het ziekenhuis vertelden de verpleegkundigen dat er al weer een sonde uit was getrokken en dat die weer terug geplaatst moest worden.
Ons werd verteld dat men dacht dat die kleintjes op zoek waren naar de navelstreng om daar een soort van mee te spelen.
Vandaar dat er vaak slangetjes en sondes werden uitgetrokken.
Ik begreep dat er driftig werd gezocht naar couveuses met een soort nagemaakte navelstreng, zodat die slangetjes wat meer met rust werden gelaten.

Toen de oudste uit het ziekenhuis werd ontslagen heb ik er eigenlijk niet zoveel meer aan gedacht.
Tot het moment dat een schoonzusje me vertelde over inktvisjes die voornamelijk voor Zweden waren bestemd.
Ik wist niet wat ik hoorde....wat een geweldig initiatief!!
Ik heb een mailtje gestuurd aan degene die de organisatie op zich had om de beestjes regelmatig naar Zweden te brengen.
Het leek me een goed idee om een inzamelpunt in deze omgeving te worden en zo de inktvisjes eens per kwartaal op te sturen.

Maar door allerlei andere bezigheden was het er eigenlijk niet echt van gekomen, totdat een klant van mij met het verhaal kwam dat in Nederland ook ziekenhuizen gingen meedoen!
Ik kreeg het er warm van en moest natuurlijk meteen terugdenken aan onze "ziekenhuis-tijd"...

Inmiddels zijn er steeds meer ziekenhuizen die meedoen en daar ben ik zo blij mee!
Via deze weg wil ik dan ook iedereen aanmoedigen die, op welke manier, belangeloos wil meewerken dit vooral ook te doen!
Die kleine mensjes zijn er zo mee geholpen!

Ik hoop dat ik met dit verhaal een klein beetje kan helpen om mensen te activeren om gewoon mee te doen met het haken van die inktvisjes.
En niet om de mooiste, grootste of meest bijzondere inktvisjes af te leveren, want dat maakt die kleintjes echt niet uit.
Het gaat er om dat het werkt en dat je met zo'n klein inktvisje het beginnende leven van zo'n kleintje iets prettiger maakt, want ze hebben het al druk genoeg om in leven te blijven.

Hier vind je de officiële link naar de juiste pagina met alle informatie en patronen.

Natuurlijk heb ik er zelf ook één gemaakt.
Maar deze blijft bij mij en krijgt de oudste alsnog van moeder :-)
Ik stel je voor aan Ellis:


Heel veel liefs en haakse,
Annemarlies


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen