vrijdag 31 augustus 2018

Zomeruitdaging, deel 10

Ken je dat gevoel?
Je denkt...JAAAAAA een mijlpaal....en als je dan wat beter kijkt (en vooral ook twijfelt), zie je dat je eigenlijk geen steek verder bent gekomen.

Ik was heerlijk aan het haken en ik was zover dat ik de schouders van het achterpand kon maken.
Lekker korte stukjes die snel klaar zijn en als je dan het laatste stukje draad afhecht heb je echt het gevoel dat je een grote stap vooruit hebt gedaan.




Maaaaaarrrrr.....ik hou dan even het pandje voor me om te kijken hoe lang het wordt, ontdek ik dat het veel te kort is.

Zucht...

Ik heb nog gekeken of ik een stukje aan het boord kon aanhaken, maar dat lijkt me niet de beste oplossing.
Dus de enige manier is in dit geval de schouders uithalen en er een aantal toeren bij haken.

Tja...het kost weer extra tijd en de motivatie is een beetje ingekakt.
Ik wil natuurlijk wel iets maken wat ik ook aantrek, anders heeft het geen zin, dat vertel ik in dit soort situaties tegen mezelf.
Met haken en uithalen krijg je een resultaat waar je tevreden mee kan zijn.

Nou ja...
Op naar het afronden van het achterpand (alweer).

Tot volgende week!

Liefs,
Annemarlies

vrijdag 24 augustus 2018

Een weekje overgeslagen, zomeruitdaging deel 9

Vorige week heb ik een keer overgeslagen.
Dat komt omdat mijn hoofd absoluut niet stond naar haken.

Ook deze week is er overigens niet veel van terecht gekomen, maar dat even tussendoor.

Vorige week is plotseling mijn oudste broer overleden.
Dat hakt er dan altijd harder in dan je denkt.
Ik kon echt niets doen.

Nu begint het langzamerhand weer te komen en natuurlijk wil ik jullie mijn vorderingen laten zien. Het is misschien niet zo heel goed te zien, maar ik ben begonnen aan een schouder.....
Het is niet veel, maar hey!! Alle stapjes bij elkaar maakt dat je er wel een keertje komt.



Ik hoop volgende week iets verder te zijn, maar beloven doe ik natuurlijk niets.
De ervaring leert dat er onverwachtse gebeurtenissen tussendoor kunnen komen waardoor je even anders in het leven staat.

In ieder geval laat ik volgende week wel weer iets van me horen....wat????? Dat merk je dan wel weer ;-)

Liefs,
Annemarlies

vrijdag 10 augustus 2018

Zomeruitdaging, deel 8

Oef....wat is het toch warm geweest afgelopen weken.
Gelukkig is het, tijdens het schrijven van deze blog, iets koeler en aangenamer.
Ik heb in ieder geval weer meer zin om wat te doen.

Naast mijn zomeruitdaging in de vorm handwerken en projecten afmaken, had ik ook een ander dingetje al heel lang op mijn wensenlijstje staan....het opruimen van mijn werkkamer/atelier.
Zoals je ziet is het hier redelijk ontploft....


Ik ben nog niet klaar, dus het eindresultaat houden jullie nog even tegoed.
Gelukkig heb ik een goede stok achter de deur, want ik moet binnenkort aan mijn opdrachten en collectie gaan beginnen. En zoals je begrijpt is dat nu een beetje lastig...dussssss....werk aan de winkel.

Maar eerst even een kleine up-date van mijn andere zomerproject.
De gehaakte trui met Corsofino, Linie 260
Ik ben de trui "Je Chante" aan het haken van Durable, ontworpen door Wieke van Keulen.
Het is een gratis patroon en wordt officieel gehaakt met Durable Cosy Fine.

Omdat Corsofino ongeveer dezelfde stekenverhouding heeft en ik dit nog had liggen van een uitgehaald project (zie het eerste deel van deze serie blogs), was de keuze snel gemaakt.

Ik ben inmiddels zover dat ik aan de hals kan beginnen.
Een aardige prestatie, al zeg ik het zelf, zeker als je het bekijkt op een achtergrond van vakantie, super warm weer (ik ben meer een wintertype) en druk aan het opruimen.


Ik hoop volgende week weer iets verder te zijn.
In ieder geval is het achterpand nu bijna klaar.
Misschien ben ik volgende week wel aan het voorpand begonnen ;-)
We gaan het allemaal beleven.

Voor nu een fijne week toegewenst en tot vólgende week 

Liefs,
Annemarlies

vrijdag 3 augustus 2018

Zomeruitdaging, deel 7

Ik geloof dat ik de titel zomeruitdaging maar beter kan veranderen in "Mega-uitdaging".
Ik krijg het niet voor elkaar om zoveel achter elkaar te doen!

Dat komt niet alleen door het tijdgebrek, het is wel de voornaamste reden, maar ook omdat ik vaak last heb van mijn handen.
Ik heb iets wat lijkt op een Carpaal Tunnelsyndroom, maar bij mij is het vooral dat de zenuwen in mijn nek af en toe klem zitten.
Ik moet dus zoeken naar een goede houding en als ik die eenmaal heb, dan kan ik er wel even tegenaan.
Maar vaak heb ik na drie of vier toeren geen gevoel meer in mijn vingertoppen en tja....dan moet ik even stoppen.

Geeft niet....het is iets waar je mee moet leren omgaan.
Maar het betekend wel dat ik niet zo enorm opschiet zoals ik zou willen.

En wat dat drukke.....tja....met de kinderkleding.
Kukelure is echt mijn levensproject en ik zou zó graag willen dat het lukt!
Nu ben ik vooral druk met het maken van kleding en zo af en toe wordt er ook wat verkocht, maar het liefste zou ik meer willen verkopen (wie niet?!)

Het kost allemaal tijd en dat doen (vrouwelijke) ondernemers vaak tussen het huishouden, kinderen verzorgen, eten koken en boodschappen doen door.
Ok, ok, niet alles op één lijn trekken, maar zo werkt het bij mij dus en de collega's die ik spreek hoor ik daar ook altijd over.

Maar goed.....mijn zomerproject gemaakt van Corsofino, linie 260.
Ik ben wel iets verder gekomen:




En hey!! Elke centimeter is er één moet je maar denken.
Als straks de herfst en de winter weer aanbreekt, dan ga ik als een trein!
Dat zal je zeker zien!

Straks ga ik weer verder met de kleding.
Ik merk dat ik daar ook veel plezier aan beleef. 
En nee....het woord "vervelen" komt niet in mijn woordenboek voor....ja....misschien op de allerlaatste pagina een keer ;-)

Tot volgende week!

Liefs,
Annemarlies